ميرزا محمد اسماعيل و عمر سلطان و حاجى ابراهيم كه در ميان دربارهاى معظم و دولتهاى كشور معظم و اتباع آنها متفقا اتحاد حقيقى و دائمى را مفيد دانسته‌اند و اين عهدنامه دوستى ابدى شامل مواد ذيل منعقد مىگردد . 1 - تمام زمينها و شهرها با تمام متعلقات آنها كه در ايران به طرفين معظمين ضميمه شده است چه مناطقى كه پيش از اين سرحد واقع شده چه نقاطى كه اخيرا سرحد معين كرده‌اند به ترتيبى كه در مادهء سوم اعلام شده الى الابد در تصرف طرفين معظمين خواهد بود . 2 - اعلى حضرت امپراطور روسيه از سوى دولت معظم خود اراده كرده است كه ايالت استرآباد و مازندران را كه از ايالات ساحلى است - به مناسبت دوستى ديرين كه امپراطور روسيه نسبت به ايران دارد - به ايران واگذار كند اما بدين شرط حتمى و استوار كه اين ايالات به هيچ وجه به دولتهاى ديگر واگذار نشود و اگر اين شرط را مورد بىاعتنائى قرار دهند ، ايالات مزبور با همهء متعلقات آن دوباره الى الابد و به طور تجزيه‌ناپذير متعلق به امپراطورى روسيه خواهد شد و اين قرارداد نقض خواهد گرديد . 3 - مرز طرفين در ميان ايالات و اراضى و شهرها و لواحق و توابع آنها بدين گونه خواهد بود : از بالاى دربند ، از سوى دريا ، به داخل اراضى و از آنجا تا رود كر و تا مصب رود ارس كه باب عالى سرحد قرار داده است و از رود كر تا مصب رود ارس تمام ايالات ساحلى متعلق به امپراطورى روسيه كه بلافاصله و از خطى كه از بالا مىگذرد با ايالات ساحلى ديگر از روى كوهها پيوستگى دارد و نواحى ماسوله و شفت و كهدم و تمامى دار المرز با سرحدات ايالتى سابق خود مستملكات هر دو طرف معين و منقسم مىشود و بايد بىهيچگونه بحث و اعتراض باقى بماند و قابل نقض نيست و از محل انتهاى اين نواحى پس از عبور از شفت از سرحدات آنها تا شاهراه واقع در ميان گيلان و قزوين در ميان كهدم و زيتون و رودبار تا محل نقله‌بر كه در آنجا